Kompozycja figuralna i kompozycja jako układ form

Kompozycja figuralna i kompozycja jako układ form.

Kompozycja figuralna i kompozycja jako układ form. Równie ważnym działem kształcenia plastycznego są ćwiczenia kompozycyjne. Dzieci wykonują je bardzo chętnie, mając na uwadze przede wszystkim ambicje i cele ilustracyjne, młodzież starsza natomiast broni się przed nimi, ponieważ komponowanie, wymyślanie czegoś, czego nie ma, czego się nie widzi — zmusza do męczącego wysiłku. Praca plastyczna przestaje być często w tych ćwiczeniach przyjemnością i relaksem, a staje się ciężkim trudem. Niemniej jednak jest to trud konieczny, rozwijający wyobraźnię i przy ambitniejszym traktowaniu zajęć plastycznych — nie do uniknięcia.

W kategoriach bardziej tradycjonalnych pod kompozycją będziemy rozumieli taki wymyślony układ formalny, w którym główną rolę odgrywają ludzie (np. Ostatnia wieczerza — Leonarda da Vinci, Bitwa pod Grunwaldem — Jana Matejki itp.). Dziś główny akcent w kompozycji przesuwa się z tendencji ilustracyjnej i człowieka, jako głównego obiektu zainteresowania artysty, na rzecz mniej lub więcej uporządkowanego układu różnorodnych form na płaszczyźnie. Dlatego kompozycją możemy także nazwać obraz abstrakcyjny, w którym człowiek i jego sprawy są daleką inspiracją dla artysty, bądź w ogóle człowieka w nim nie ma. O problemach formalnych kompozycji i jej budowie mówimy szczegółowo w innym miejscu.