Malarstwo – definicja

Malarstwo – definicja

Jedną z najstarszych dziedzin sztuki jest malarstwo. Pojawia się w grotach człowieka pierwotnego, w epoce paleolitu (kilkanaście tys. lat temu) w formie od razu zdumiewająco dojrzałej (patrz malowidła w Lascaux), a więc wtedy, gdy rzeźba dopiero stawia swe pierwsze kroki w formie prymitywnych idoli, a o architekturze jako sztuce nie ma jeszcze mowy. Źródłem natchnienia sztuki malarskiej owych czasów jest pilnie obserwowana natura, a jednym z ważniejszych środków ekspresji — kolor. Ale nawet pobieżna analiza tych malowideł wskazuje, że oprócz koloru działa na widza doskonale oddana forma zwierząt oraz mocny, wyrazisty kontur. Z drugiej strony malowidła te są pozbawione jakiejś myśli kompozycyjnej w tym sensie, jak my to dziś rozumiemy. Kolorowe rysunki zwierząt robią wrażenie spontanicznych i tworzą ciągi dowolnie wypełniające wnętrze jaskini. Dopiero w czasach historycznych, w Egipcie, na Krecie czy w Grecji (wiemy o tym z opisów bądź z późniejszych kopii, bowiem dzieł oryginalnych z tych czasów zachowało się niewiele), malarstwo w formie dekoracji ściennej wnętrza lub mozaiki, wypełnia określoną przestrzeń dwuwymiarową, w sposób z góry założony. Wtedy też możemy mówić o spełnieniu przy malowaniu postulatu świadomej kompozycji, a w konsekwencji i o sztuce malowania.

Tak więc malarstwo można zdefiniować, jako świadome wypełnianie (komponowanie) płaszczyzny dwuwymiarowej różnymi elementami plastycznymi (albo inaczej: środkami ekspresji plastycznej), wśród których dominującą rolę odgrywa kolor.