Wymiarowanie przedmiotów na rysunkach

Wymiarowanie przedmiotów na rysunkach.

Do wymiarowania przedmiotów przedstawionych na rysunku technicznym służą linie wymiarowe, pomocnicze linie wymiarowe oraz liczby wymiarowe. Linie wymiarowe są to cienkie linie ciągłe zakończone obustronnie strzałkami, kropkami lub skośnymi kreskami. Ostrza strzałek dotykają linii rysunkowych przedmiotu lub pomocniczych linii wymiarowych w punktach, których odległość określa dany wymiar. Linię wymiarową prowadzi się równolegle do kierunku odpowiedniego wymiaru.

Aby jednoznacznie określić na rysunku wymiary przedmiotu, należy przestrzegać następujących zasad:

• Zasada wymiarów koniecznych. Na rysunku powinny być podane tylko te wymiary, które są niezbędne do dokładnego określenia kształtu przedmiotu lub do wykonania określonej operacji.

• Zasada niepowtarzania wymiarów. Każdy konieczny wymiar przedmiotu powinien być umieszczony tylko jeden raz w miejscu, w którym jest najbardziej potrzebny i czytelny.

• Zasada niezamykania wymiarów. Nie należy podawać na rysunku takich wymiarów, które można otrzymać w wyniku obliczeń z innych wymiarów wpisanych już na rysunku.

Przykłady wymiarowania przedstawiono na rysunku powyżej. Na rysunkach technicznych wymiary długości podaje się w milimetrach, przy czym oznaczenie mm pomija się. Liczbę wymiarową określającą średnicę otworu lub bryły obrotowej poprzedzamy znakiem ∅, a liczbę określającą promień — literą R. W przypadku wymiarowania kuli symbole R i ∅ poprzedza się znakiem O (np. O ∅ 25 oznacza powierzchnię kulistą o średnicy 25 mm, a O R 15 — powierzchnię kulistą o promieniu 15 mm).

Przykłady wymiarowania łuków i ścięć przedstawia rysunku poniżej.